Yazar: Yasemin Pforr

0

Hasbihâl

20 Mayıs 2020 Almanya  Sevgili Günlüğüm, yol arkadaşım, can yoldaşım,  Aylar oldu seninle şöyle bir hasbihâl etmeyeli. Nedense elim gitmedi. Değil elime kalem almak kapağını bile açmak istemedim. Eski günleri okumak sanki varlığı bir...

0

Yaz Tatili

Ebru Hanım telaşlı telaşlı bir odadan diğerine koşturup duruyordu. Her seyahat öncesi yaşanan bu telaşa alışkın İrina, hanımının Türkçe yağdırdığı talimatları doğru anlayıp azar işitmeden yerine getirebilmek için kulaklarını iyice açmış, Ebru Hanım’ın peşinde...

1

İnsanoğlu 1 Hayat 0

“Mizah her şeye rağmen gülebildiğindir.” Otto Julius Bierbaum Son üç aydır hayatımızın karanlık, acı ve hüzünlü yanlarından dem vurunca öykülerimizde, tam da yaşamdaki gibi, biraz gülelim, nefes alalım, bizi aşağı çeken olaylara karşı mizahla...

0

Düğüm Düğüm

Bir düğüm atıyor… Çözüyor yeniden. Ağır ağır çözülürken ip, kocasının köye otobüsüyle geldiği yol oluyor. Geleceği günü hasretle beklediği yol… Nasıl da yakışıklıydı! Nasıl da güzel bakardı! O zamanlar… Gönülleri düşmüştü birbirlerine. Anası onu...

1

Işığım Söndü

Yasemin Pforr Doktor Fehmi, hemşirenin kolunda yavaş adımlarla, yaşına göre bakımlı, saçları düzgünce taranmış, hastane odasında yattığı geceliğiyle değil de – çoğu hasta gecelik veya pijamasıyla gelirdi odasına – sanki dış hastaymış gibi giyinmiş...

1

Koridorun Sonunda

Bembeyaz, uzun koridorlarda ilerliyorum dumanlı bir umuda doğru. Kemoterapi odası bir alt kattaymış danışmada yüzüne gülümseme yapışmış, bakımlı, güzel kızın söylediğine göre. Neden hep böyle güzel olur ki danışmadaki kızlar?! Ve daima güler yüzlü…...

1

Parola

– Oğlum, bi baksana. Nasıl oluyor bu şimdi? dedi yaşlı kadın elindeki kartı arkasındaki adama çaresiz gözlerle göstererek. Bembeyaz saçları aceleyle bağlanmış baş örtüsünden dışarı fırlamış, eprimiş, üzerine iki beden büyükmüş gibi duran siyah...