Yazar: Nuriye Yıldız

Aklımı Seveyim

Her yolu denedim bana geri dönmesi için. Son görüştüğümüzde diklenip “Çık git hayatımdan. Ben anne olmak istiyorum, senin oyuncağın değilim!” dediğinde elbette çok kızmıştım. Emindim bittiğine. Çekip gitmişti....

Devamını oku

Yolun Sonu

Tam köprünün ortasında trafik birden duruyor. Havanın boğucu sıcağı ve üzerine eklenen yüksek nem dayanılır gibi değil. Hareket halindeyken fark etmemiş. Torpido gözünde nafile bir saç tokası arıyor. Göğsüne düşen gür saçları...

Devamını oku

Matem Çiçekleri

  Günlerce kafasında kurdu. Yakınlaşmak istedi. Derdine ortak olmak. Yüz çizgilerinden okunan mutsuzluğuna ufak sevinçler katmak. Gelgitler arasında çok bocaladı. Kâh yakınlaştı kâh uzaklaştı. Bu duygudan kurtulmayı çok...

Devamını oku

Son Pişmanlık

Dedemin onca sitemi olmasa asla o paketi almaya gitmezdim. Neymiş efendim, benden bir ricada bulunmuş. Ahretliği ta okyanuslar ötesinden kızıyla kendisine hediye göndermiş, gidip alsam elimde mi kalırmış? Eski gücünde olsaymış...

Devamını oku

Mor Şafak

Bir akşamüzeri evime dönüyorum. Kapkaranlık bir sokaktayım. Katledilmem an meselesi; ya bugün ya yarın, biliyorum, karım beni öldürecek. Çabuk bitti beni göklerde kuş misali uçuran sevdam. Ailemi ve dostlarımı dinlemiyorum....

Devamını oku