Yetti Bu Yalnızlık

“İşte bir gün daha başladı.” dedi Nedime. Daha dünkü günün nasıl geçtiğini anlamadan yenisi. İnsanı hafakanlar basıyor. Yüzünü yıkadı, bir sigara yaktı. Ağzı çamur gibiydi. Çamaşırlar iyice birikti diye düşündü külünü silkerken....

Yalnızlık

“Seni ne zaman bıraktım bilmiyorum. Anılar öylesine gelip geçiyor, ama biraz silik, biraz yorgun, anlamsız bir zamanı sarıp sarmalar gibi, saklar gibi. İki kişilik bir yalnızlıktı aslında. Yan yana sessizce otururken, bir film...

Yalnız Uyanış

Sabah uyandığımda, baş ağrısı, baş dönmesi içinde kaybolmuştum. Sol taraftan belim, boynum tutulmuştu. Sağa döndüm. Yanımda bana göre genç, güzel, hâlâ uyuyan, makyajı akmış kadın yatıyordu. Saçımız, başımız, üstümüz, altımız...

Sayfa 145

Tekrar yazı masasının başına geçti. Yazdığı hiçbir şeyi beğenmedi. Aradığı dokunaklı veda sözcüklerini bulamıyordu. Son kelimeleri çarpıcı olmalı, unutulmamalıydı. Buna karar vermişti. Kalktı, kaynayan suyun altını kapattı....

Cam Kenarı

       Camın kenarından koluma gelen serinlik, içimi daha da burkuyor. Gece yolculuğundan imtina edişim ne kaza korkusundandır ne de yarattığı sersemliğinden. Beni, gecenin zifirinde yola çıkmaktan alıkoyan; sessizliği,...

İkbal Hanım

Pas tutmuş küçük demir kapıdan bahçeye girerken zamanında burasının çok güzel olduğunu düşünmeden edemedim. Boyası yağmurlara teslim olmuş, zamanının seçkin örneği tahta kepenkler, yer yer dökülen sıvasından tuğla iskeletleri...

Dışarıda Bir Yerlerde

Gecenin kör karanlığında semtin en fiyakalı apartmanının kapısındaki güvenliğe –vallahi de billahi de o ben, onun kızıyım- diye laf anlatmaya çalışıyorum. Bir hafta önce işe başlamış adamcağız, ne bilsin anlıyorum, anlıyorum ama...

Aynadaki İnci

                                                                                                                       Yalnızın odasında ikinci bir yalnızlıktır ayna.                                                              ...

Burayı da Geçelim

Güneş, ufuktaki gemilerin ardından kendini usul usul göstermeye başlamıştı. Bense bir çeteye dönüşmüş köpek arkadaşlarımdan ayrılmış, aylak aylak geziniyordum uzun sahilde. Gözümün önünden o kadar ürkünç, yaralayıcı görüntüler...

Boğaz Kıyısında

Gözünü hafifçe araladı kadın, tekrar kapattı. “Neredeyim, günlerden ne, ayın kaçı?” sorularını cevapladı içinden. Saat kaç olabilir diye düşündü, gözünü yine araladı, oda neredeyse aydınlıktı. Saat on civarı olmalıydı. Doğruldu,...

 Başlı Bel Yolcusu

Kararı kesindi. Aşağı yukarı on saatlik otobüs yolculuğunu göze alıp gidecekti. Yıllardır köşe bucak kaçarak ertelediği bu yüzleşmeyi gerçekleştiremezse dünyasını cehenneme çeviren karabasanların, sanrıların ahirette de...

Yükleniyor

Blog İstatistikleri

  • 97.123 Görüntülenme