Sayfa Seç
İş yerindekilerin son zamanlardaki tavırları neydi öyle? Koridorda yanlarından geçerken sesler kısılıyor, bakışlar benden kaçırılıyordu. En sonunda bir gün yüksek sesle “Soğuk nevale…” dediklerini duydum. Kime diyorlardı?...
Devamını okuİçimde yine aynı huzursuzluk; sebepsiz. Bitmez tükenmez gel gitlerim. Sanki zehirli bir sarmaşık sarıyor beni. Nefes alamıyorum. Boğulacak gibi oluyorum. Benden başka bilen yok. Etrafımda gülüp eğlenen insanların suratlarına...
Devamını okuDile kolay, tam beş yıl ayrı kaldım sevdiğimden. Hasretinden yanıp tutuştum. Arada sırada beni görmeye geldi gelmesine ama hiç kesmedi, özlem bitmedi. Buluşmalarımız sevinç ve hüzün doluydu hep. Bazen aklıma gelirdi, kalkıp...
Devamını okuHer zamanki gibi o sabah da erkenden uyanmıştı uyanmasına ama yataktan hiç çıkası yoktu. Uykusuzluktan ölüyordu üstüne bir de kemikleri sızım sızım sızlıyordu. Karısına “Kütük gibiyim,” dedi “bırak biraz daha uyuyayım.” Beş...
Devamını okuO sabah et, baharat ve kesif soğan kokan merdivenleri çıkıp ikinci katta bulunan hangar gibi işyerime girdim. Kokulara bakılırsa, öğle yemeğinde yine patatesli köfte vardı. Girişe yakın altı kişilik yuvarlak masamızda boş...
Devamını oku