- Oğlum Çetin cumartesi acil köye bekliyom seni!
- Hayrola ana nasılsın bile demedin, sana ya da babama bi şey mi oldu?
- Yok yok şükür eyiyiz de senlen mühim bi şey konuşmam ilazım.
- Ana ya, cumartesi halı saha maçımız var. Pazar gelsem?
- Yo olmaz Göçer’lerin Murat’ın kırkı var Pazar’a. Söz verdim Dürdane yengene yardıma gitcem.
- Eyi madem merak ettim şu mühim şeyi. Gelirim öğleden sonra.
******
- Ana geldim ben, maçın üstüne duş alıp dinlenecektim ama emir büyük yerden dedim atladım arabaya geldim yani.
- Gel geç sobanın arkasına terli misin hâlâ? Canının kıymetini bil a yavrum sonra biz yaşa gelende çekersin sıkıntıları. Bak kuzinede börek olmak üzere akşamdan sana yaprak da sardım. Ihlamur da kaynattım
- Terim kurudu zati, üstümü de değiştim çıkmadan. He ya sevdiğim kokular sarmış her yanı. Sen de bana hele! Beni buralara getiren mühim mesele neymiş?
- Gel geç hele çok sıkıntıdayım evlat nerdeyse ortamdan yarılacam. Lan oğlum sen o karının lafına uyup torunumu da fiştekleyip beni niye köye irezil ediyon?
- Yok anam öyle bir şey ben niye seni rezil edeyim ki?
- Lan oğlum biz yemedik yedirdik babanla. Sizleri böyük şeherlerde okuttuk. Benim yaptığım tarhanalar, kurduğum turşular, salamura yaptığım yapraklar olmasaydı nasıl okurdunuz? Bacınla abin gitti Amarika’lara, haftada bir ya ararlar ya aramazlar. Seni devlet memuru yaptık. Sağ olasın sen de bizi mutlu ettin tayinini bizim şehre çıkardın elin üstümüzde olsun deyi. Saray gibi bir lojmanda oturuyonuz. Benim ilaçsız, doğal gübreli bostanımdan torunlarımı besliyonuz, kışlıklarınıza da nohudundan, kuru fasulyesine, bulgurundan salçasına eksiksiz hazır ediyoz. Sen ne demiye internetlerde beni rezil ediyon?
- Yok ana öyle bir şey ben seni rezil etmedim.
- Ben gözüme inanırım oğul. Önce Gülüşan geldi yanıma “Gı Döne bacı sen deli hapı mı kullanıyon? Bize de hiç belli etmiyon” dedi. Yemin billah edince de çağırdı torunu Nazlı’ya göstertti bana Çınar’ımın videosunu. Sen yayınlamışsın öyle dediler. Bir yaşındaki bebemin eline vermişsiniz eczane poşetini. “Babaanneme sakinleştirici, dedeme tansiyon hapı aldım” deyo. Sade bu olsa neyse…
- Ana bak onlar..
- Dur hele hiç lafımı kesme bana her gün başka bir film gösteriyolar Gülüşanlar. “Kız senin oğlan ne kılıbıkmış ya!” dedi geçen çaya geldiğinde. Yok öyle bir şey deyince de açtılar Çınarım yine konuştu “Bu babam da hiç akıllanmayacak babaannemin yanında anama kızıyor ama eve gidince başına gelmeyen kalmayacak haberi yok” deyo. En son bi tane daha seyrettirdiler. O zaman dedim bu işte gelinin parmağı var. Çınarım diyo kine “Babam anneme ev işlerinde yardım ediyor diye babaannem babama laf sokuyor.” Oğlum ben sana ne zaman laf soktum? Ben gelin kızım çalışıyor diye size geldiğimde işlerin ucundan tutmuyom mu? Bu Çınar’a bunları kim öğütlüyor? Bilirim sen yapmazsın. Gelinimden de ummazdım emme insan çiğ süt emmiş derler ya o sebepten herhal.
- Anne ya niye ağlıyon? Dur ben sana anlatacağım işin aslını…
- Oğlum ben ağlamıyam da kim ağlasın. Bütün köye irezil ettiniz beni herkes bunları seyredip konuşuyo arkamdan.
- Bak anacım Çınar’ın bu kadar güzel konuşamadığını sen bilmiyon mu?
- Biliyom da bir iki aydır görmedim ya o sebepten
- Anacım biz gülelim, eğlenelim diye yapay zekâylan yaptık o videoları. Ablası Çiğdem’in fikriydi. En çok o istedi hatırası olur Çınar’a deyi.
- Niye ananesiyle yapmadınız o vakit? Yapay zekâ da neki?
- En son teknoloji anam ben sana nasıl anlatayım ki. Şimdi bu teknoloji böyle konuşamayan bebeleri konuşturabiliyor hem de kusursuzca. Sen istemiyosan biz o konuşmaları değiştirebiliriz, anaanne yaparız. Nazlı da biliyordur onların yapay zekâ olduğunu ama senle Gülüşan’a oyun etmiş anlaşılan.
- Ben hele de o asabiye hapları kısmını hiç istemiyom onu yok et. Ben o Nazlı’ya da bunun hesabını sorarım elbet. Sen böreğini soğutma evlatcım ben ıhlamurunu tazeliyom.