Kategori: Mayıs 2026 – Ve Son

Son Işık

  Adım yoktu. En azından insanların söyleyebildiği bir adım. Anneannem, “Senin adın ışığın dilinden gelir,” derdi. “Bizim dillerimizde karşılığı yoktur.” O zamanlar buna yaşlı bir kadının sanrısı der geçerdim. Şimdi ise...

Devamını oku

Son

  Arşiv’in en sessiz odasında çalışıyordum.   Bu cümleyi her sabah zihnimde tekrar ederim. Belki de mesleğimin tek ritüeli budur. Çünkü Arşiv’de çalışan herkes bilir ki, sessizlik burada sadece bir durum değildir; aynı...

Devamını oku

Gecede Son Perde

  Kırmızı ayakkabılarının sipsivri ucu yukarıya doğru boynuz gibi kıvrılmış… Cüce hoplayıp zıpladıkça boynuzun ucundaki yakut çakımlarıyla seyircilerin gözünü doldurmakla kalmıyor, yeşil atlastan bir perde çekiyor...

Devamını oku