Kategori: Öykü

Tıkanmıştım. Birdenbire, hiç beklemediğim bir anda, sanki bıçakla kesilmişti hayal gücüm. Durdum. Ne kadar zaman oldu? Bir ay. Bir aydır tek kelime yazamadım. Yazdıklarımı bile düzeltemeden öylece oturdum karşısında...

Ellerim ceketimin cebinde, başım öne eğik, duruyorum. Ayakkabılarımı hafifçe oynatarak kuma gömmeye çalışıyorum. Kumsalın nemli yüzeyi sert. Yalnızca sıyırabiliyorum. Başımı kaldırıyorum tekrar. Dalgalar sahilde kırılıyor....

“Bir tür bireyciliktir bencillik.” Adam, ileri yaşına rağmen gece gündüz okuyordu. Okumaya sabah erken saatlerde başlıyor, gündüz sahildeki plajda devam ediyordu. Gece de geç saatlere kadar okuyor, kitapların ve dergilerin...

Sabah uyandığında, rüyasında okuduğu kitap cümleleri, zihninden uçup gidiyordu. Belleğinde bir cümle kalsa ya da bir görüntü izi belirse, kalkıp onu hemen not edebilirdi. Çünkü her şey, bir mecaz olabilirdi bu hayatta. Gözlerini...

Uzanmışım kumsala Güneş damlar içime Kurumuş dudaklarımda Unutulmuş bir beste Yaşıyorum aheste – Kıssana şu müziğin sesini kızım, biraz! Herkes seni mi dinleyecek? – Aman anne ya! Bırak da bir tatil yapalım, ilk...