Kategori: Öykü

Razî bey bir öğretmendi. Razîye hanım da öyle. İkisi de uzun yıllar çalışmış, emekli olmuşlardı. Yaşamlarının son dönemlerinde her ikisinin de yolu, şehrin uzak bir banliyösünde, ulu bir bahçenin içinde, güzel bir huzurevinde...

“Kış mevsimini giderek daha sever oldum. Kemikler sıcak ister; yüreğim serin… Gençken kertenkele gibisin derdi çevremdekiler. Şimdi kutup ayısı diyorlardır. Kilomun da maşallahı var. Kışları sevdiğim denli sevmem yılbaşlarını....

Ajandasının kapağını açmadan, kısa bir süre daha geçen gemileri seyretti. Derin bir iç çekti. “İşte yine yıllık muhasebe günü, hadi bakalım tören başlasın.” dedi kendi kendine. Bunu her yıl yapardı, her yıl yeni yıla girmeden....

Saat gece on bir civarı. Sen, evden hızla çıkarken hızla üstüne geçiriverdiğin ceketinin içinde soğuktan büzüşmüş, ellerin cebinde yürüyorsun. Beyoğlu, her zamanki kalabalık ve karmaşasını arttırmış, sağlı sollu dükkânlardaki...

H Ç, geriye doğru bakıyorum da, bizzat yaşadığım ve sevinç duyduğum somut bir hatıram yok ne yazık ki. Annem beni doğurduktan hemen sonra ölmüş. Nedenini öğrenemedim. Sarılamadım anneme. (Anne! Sana sarılmak istiyorum. Bugün ve...