Kategori: Öykü

  “Merhaba! Kerim Abi nerde?” “Yok!” “Ne zaman gelir?” “Tayini çıktı!” “Tayini mi? Hay Allah! Nereye?” İki eli iki yana açık, nerden bileyim modunda, omuz silkip dudak büküyor konuşma özürlü suratsız! Tam bir kütüphaneci… Ah...

  Çatılardan sarkan buz sarkıtlarını gizlice uçlarından kopararak yerken mutlu olduğumuz o sarkıtlar gerçekten mutluluk verir mi, sonsuz mutluluğu? “ Yenge, merhaba, hasta mısın?” “ Kızınızı geri getirdiysen boşuna,...

  İş yerindekilerin son zamanlardaki tavırları neydi öyle? Koridorda yanlarından geçerken sesler kısılıyor, bakışlar benden kaçırılıyordu. En sonunda bir gün yüksek sesle “Soğuk nevale…” dediklerini duydum. Kime diyorlardı?...

  Şiddet her zaman bağırmaz. Bazı kez sessizlikte yaşar.   Soğuk Uzun yıllardır hükmediyorum bu şehirde. Başlangıçta yalnızca esintiydim. Sonra duvarlara işledim. Oradan taşa, betona. Ardından dile, bakışlara. İnsandaki...

Yaşlanmıştım. Bunu ilk fark ettiğimde yıldızlar hâlâ yanıyordu ama ışıkları eskisi gibi cesur değildi. Bir zamanlar içimde doğan her şey aceleciydi. Madde sabırsız, enerji taşkındı. Şimdi ise her şey daha ağır, daha temkinliydi....