Yazar: Zeki Paralı

2

Şişedeki Ses

Rüzgâr şişeyi yuvarladığında sokağına dönmüştü. Gece yarısını geçiyordu. Bir an için gündüz gibi aydınlandı ortalık. Sonra şimşeğin korkunç sesi sokağı kalın bir battaniye gibi örttü. Apartmanlardan birinin üst katından parıltılı bir nesne düştü müzik...

0

Bellek Kartı

Gergindi. Sandalyenin arkalığındaki siyah deri montunu aldı. Eski bilgisayarlar, monitörler, şarj kabloları, işlemciler, ana kartlar, fanlar, dokunmatik fareler, bilgisayar ekranları, klavyeler duruyordu raflarda. İlk bakışta karmakarışık bir yığın izlenimi veriyordu bütün bunlar. Radyatörün yanında...

1

Düğme

 “Buradan-kıvrılacak” dedi. Naylon çantadan çıkardığı mavi pantolonla yer yer ucuz simler yapıştırılmış siyah bir bluz uzattı. Adama baktı, “Kaç – para – olur – abi?” dedi. Son sözcükteki a’yı kısa söyleyişinden, kocaman torbadan taş...

0

Kanserliler

Karanlık dar merdivenlerden çıktı. Üst katlardan birinde, merdiven sahanlığından konuşma sesleri duyuluyor ama anlaşılmıyordu. Düşündü, anahtarı hangi cebindeydi? Defalarca sildiği cümlelerin bu son biçimini ekrana yazdığı sırada çaldı zil. “Ben bakıyorum canım.” Canımlı cümledeki...

0

Öyküler – Krikor Zohrap

HAYALLERİNE SIĞMAYABİLİR İNSAN “Annene Selam Söyle” Ortaköy’deki bir okulun (Takmançats) karşısındaki sokakta bir pencere betimlemesiyle başlıyor öykü, Taşmerdiven’de. Pencerenin bulunduğu “evin bütün cephesini; eskimiş, boyası solmuş tahtalarını bin bir yaprağıyla” bir sarmaşık kaplamaktadır. Öğrencileri için o pencereyi güzel...