Yazar: Cemal Çalımer

0

Köşe Başı

Oldum olası severim şu çocuğu. Çocukluk arkadaşım. Okulda da beraberdik. Ama okuyamadık. Ben haytalığımdan o ise yokluktan. Kaç aydır işsiz geziyordu. İyi ettim yanıma aldım. Dayım da hayır demedi. Şimdi iş hayatında da beraberiz....

0

Zihinsel Terapi

Oldum olası ilaç kullanmaktan, doktora görünmekten, hele hastanelerin sağlam insanı bile hasta eden atmosferinden uzak durmaya çalışırdı Rıza bey. İlerlemiş yaşına rağmen sağlıklı sayılırdı. Yaşıtlarına baktıkça kendini şanslı sayardı. Etrafta bir sürü hastalık hastası...

0

Zavallı İnsancıklar!

Kaçtır arıyorum, karşıma bir Allah’ın kulu çıkmıyor. Neymiş?.. Teknolojiymiş! İnsanın sonu bu teknoloji yüzünden olacak. İnsanlar tuşlara, rakamlara mahkûm oldu. Ortada insan kalmadı. Sözümona telefon edip bir müşkülünüzü halledeceksiniz, mümkünü yok. Karşınıza çıkan kurgulanmış,...

0

Zamane

Ali’yle Fuat, hafta sonları buluşuyor, birbirlerinin evlerine gidip geliyorlardı. Ali eline geçen fazla ne varsa Fuat’la paylaşıyor, evlerine sebze ve meyve taşıyordu. Ali bir hafta sonu Fuat’la yine Bayram’ın kahvesinde buluştular. Ali bir süredir...

0

Savaşın Rıza’sı

Harpten önceydi. Bir arkadaşım telefonla aradı. “Suriye’ye gider miyiz?” Bu dostumla fırsat buldukça, Ortadoğu ülkeleri ile Türkî ülkeleri gezerdik. Suriye deyince hiç düşünmeden “olur” demiştim. O her şeyi hazır etmişti. İstanbul’dan uçakla Gaziantep’e gidilecek...

0

Şal

Kavilleştikleri gün gelmişti. “Hasat sonu” demişlerdi. Kerim Ağa, oğlu Alican’ı Çulsuz Hüsmen’in kızı Şirin’le baş göz edecekti. Her iki evde de düğün hazırlıkları günler öncesinden başlamıştı. Evlerde telaş, gençlerde heyecan doruğa ulaşmıştı. Kerim Ağa...

0

Büyük Kapı

  Vakit gece yarısını çoktan geçmişti.  Bu saatlerde herkes gibi ben de derin bir uykudaydım. Görevlinin gelişiyle uyandım. Tepemde sisten bir siluet halindeydi görevli.“Haydi, kalk gidiyoruz, vakit tamam.” diyordu.Oan içimin aktığını, damarlarımdaki kanın çekildiğini...