İlk Ev
“Bir dakika durun lütfen. Durdurun makineyi…” “Beyefendi, bir şey mi oldu? Ne var?” “Bir dakika dinleyin lütfen… Bir dakika… Bak delikanlı… İlk görüşte aşktı bu… O gün, penceresinde güneşi gördüğüm...
Devamını oku“Bir dakika durun lütfen. Durdurun makineyi…” “Beyefendi, bir şey mi oldu? Ne var?” “Bir dakika dinleyin lütfen… Bir dakika… Bak delikanlı… İlk görüşte aşktı bu… O gün, penceresinde güneşi gördüğüm...
Devamını okuKuşlara bakıyorum. Her zamanki gibi süzülüyorlar yüksekte. Evim 15. katta. Salonun pencereleri çok eski. İçeri soğuk giriyor. Saat: 18:36 yazıyorum. Kahvem soğudu yine. Yenisini demlemeye üşeniyorum. Günde yüz sayfa okumaya...
Devamını okuGünlerdir evin içinde bir o pencere, bir bu pencere dolaşıp duruyorum. Eskiden çiçeklerimi taşırdım, şimdi de ben güneşi kovalıyorum. Canım benim, ışıl ışıl, sıcacıksın. Belki de bu eve gelmeyi kabul etmemin tek nedeni sensin...
Devamını okuCanan Kuzuloğlu Konuğumuz genç yazarlardan Erden Bolerden… “Ev” temamız bağlamında ikinci kitabı Çöp Ev ve yazarlık hakkında söyleşiyoruz. Sizi kısaca tanıyabilir miyiz? 1983 Adana doğumluyum. Çocukluk dönemimle gençliğim...
Devamını okuGenelde bir kitabın tanıtımını okuyup etkilenmiş olsam bile, kitapçıya gidip o kitaba dokunarak, koklayarak, kapağına, arkasına, iç kapağına, içinden bir kaç paragrafa bakarak kısaca kitabı hissederek almayı severim. Zeynep...
Devamını oku