Kategori: Öykü

Vombatlar

    Canımın sıkkın olduğu bir gün öğleden sonra hiç yapmadığım bir şey yaptım. Yapay zekâ ile konuşmaya başladım. “İnsanlar neden kötü?” “Kötülük, tarihin en eski icatlarından biridir.” diye başladı anlatmaya.  Zaten...

Devamını oku

Yarın

  Gökyüzü artık eskisi gibi mavi değildi. Sabahları güneş doğarken ufukta pas rengi bir pus beliriyor, öğlene doğru kül grisine dönüyor, akşamları ise morla siyah arasında kararsız bir renkte sönüyordu. İnsanlar bu renklere...

Devamını oku

Soğuk Nevale

  Aramızda ona kısaca “pro” derdik. Profesyonel, çok uzundu çünkü. O kadar belirgin özellikleri vardı ki, alt alta sıralayabilirim. Orta boylu, yüzücü sanısı uyandıran geniş omuzlu, uzun bacaklı [leylek lakabını...

Devamını oku

Ara Soğuk(*)

                                          Sayın  Vecdi Bilir Beyefendi,   Hakkımdaki talihsiz makaleyi, bunu nasıl bir halet-i ruhiye içinde yazdı acaba diye düşünerek, dehşet içinde okudum. Anlaşılan sizin soğuk-sıcak...

Devamını oku

Bekleyiş

  Susturamadı kafasındaki huysuz ihtiyarın dırdırını. Tüm özel günlerde olduğu gibi aksiliği üstündeydi yine ihtiyarın. “Ömrünü verdin, gençliğini verdin, gücünü kuvvetini verdin, büyütüp boya başa çattırdın da ne...

Devamını oku