Sayfa Seç
Mutluluğu onda bulmuşmuş. Kahpe çocuğu. Kim kaybetmiş de sen bulacaksın mutluluğu. Mut-lu-luk. Tuzluk ya da biberliğe benziyor. İçine mutluların konulduğu bir kap galiba; bizim evde hiç olmadı ondan, ne çeyizimde vardı ne de...
Devamını okuKüçüklüğümde misafirliğe gelen anneler bana hep çocuk baktırmaya çalışırlardı. Rahat rahat dedikodu yapmak için “hadi, güzelce oynayın,” der çocuklarını önüme koyarlardı. Kabul etmezsem ya koluma çimdik atarlar ya da kocaman...
Devamını okuSessize uzuyor dalları, zamanı ağartıp yapraklarına renk ediyor, kökünden kuruyası! Feyza Hanım aynı büyüye hep aynı hayranlıkla takılı gözlerini nektardan çevirdiğinde üşüdüğünü hissetti. Sarmaşığın dibindeki nektarın dalları...
Devamını okuGünlerden bir gün, doğduğundan beri dışına adım atmadığın köyünden, İstanbul’da yaşayan oğlun, babamı ziyarete gelmişsin. Babam da ne akla hizmetse seni sinemaya götürmüş. Sinema çıkışında kasketini çıkarıp kocaman mendilinle...
Devamını oku“Yankı” ilk öykü kitabınız. Kitabınızın kapağını kaldırır kaldırmaz dakika bir-gol bir, Adanalı olduğunuzu öğreniyoruz. Nedir bu Adanalılık bereketi, yoksa Çukurova mı demeli? Üstelik İstanbul’dan Adana’ya avdet ediyorsunuz…...
Devamını oku