Son Işık
Adım yoktu. En azından insanların söyleyebildiği bir adım. Anneannem, “Senin adın ışığın dilinden gelir,” derdi. “Bizim dillerimizde karşılığı yoktur.” O zamanlar buna yaşlı bir kadının sanrısı der geçerdim. Şimdi ise...
Devamını okuYazar: Füsun Uzunoğlu
Gölgesini Arayan Adam
“Artık bundan bıktım” dedi adam. “Herkesin gölgesi var. Neden benim yok?” Gece ağır bir sis gibi çökmüştü. Köprünün üzerinde asılı paslı bir fenerin ışığı titriyor, parmaklıkların gölgeleri rüzgârla dans ediyordu. Adam taş...
Devamını okuKonağın Sesi
Gecelerdir bilgisayar ekranına gömülmüştü. Şehrin gürültüsünden, insanların sonu gelmez isteklerinden, kendi zihninin yorucu döngüsünden uzaklaşmak istiyordu. Bir yerlerde içine sığınabileceği bir sessizlik olmalıydı....
Devamını okuSoğuk ve Karfos
Şiddet her zaman bağırmaz. Bazı kez sessizlikte yaşar. Soğuk Uzun yıllardır hükmediyorum bu şehirde. Başlangıçta yalnızca esintiydim. Sonra duvarlara işledim. Oradan taşa, betona. Ardından dile, bakışlara. İnsandaki...
Devamını okuGeçilemeyen
Kafama koymuştum. Bu ülkeden ayrılmak, her geçen gün daha mantıklı geliyordu. Bilgisayarımı açtım, haritalara baktım. Ekrandaki çizgiler netti ama duygularım karma karışıktı. Pencereden görünen karanlıkta bulutlar ayı örtüyor,...
Devamını oku