Kategori: Öykü

Gölge

  Geceyi bir fenerle yırtmaya çalışıyordu. Sokak lambaları uzun gölgeler bırakıyor, ama onun peşini bırakmayan bir gölge vardı. Sanki kendi gölgesi değildi. Her adımda biraz daha büyüyor, biraz daha şekil değiştiriyordu....

Devamını oku

Gölgelik

  “Sezai, bak hava çok güzel. Çık sahilde bir yürüyüş yap, azıcık nefes alırsın be evladım.” Başladı yine. Ne diye inat ediyorsa. “İstemiyorum dışarı çıkmak.” “Akşama ekmek lazım. Dönüşte markete de uğrarsın.” Dün aldığım...

Devamını oku

Gölgelerin Düğümü

  Bugün mesai bir türlü bitmek bilmedi. Müdürün gözüne bakıp durdum, “Kızım sen artık çıkabilirsin,” desin diye. Nerede, hiç oralı olmadı; yalvaran bakışlarımı görmezden geldi. Eve yine geç kaldım. Üstüne bir de trafik çok...

Devamını oku

Gölgelerin Dili

                          Zorlu geçen kış mevsiminden sonra erken gelen dayanılmaz sıcaklar. Üzerinde kiraz ağacı yapraklarının gölgeleri oynayan geniş sedire uzanan genç kız. Ancak bu sabah tedirgin. Bedeninden doğan kızıllığın...

Devamını oku