Kategori: Öykü

  İnsanların çoğu yaşanmamış bir hayattan ölüyor. Rainer Maria Rilke   İçinde eski bir bahardan kalma solmuş güllerin açık pembe gülüşleri duyulan büyük duvar saatinin baktığı salondayım. Annemin kıymetlisi kadife kılıfını...

  Elektrikler kesilirken karlı sokakları aydınlatan ışıklar birer birer yok oldu. Karanlık ve kocaman bir canavar tüm şehri saniyeler içinde midesine indiriverdi. Gecenin o saatinde sokakta dolaşanların fısıltıları ara ara...

  Perihan Hanım ikindi güneşinin parça parça aydınlattığı oturma odasında televizyonun karşısındaki üçlü koltukta uzanıyordu. Pantolonunun düğmelerini açmış, çoraplarının sıkan lastiklerini aşağı indirmiş, şekli iyice...

    İnhisarlar idaresinden emekliyim. Padişahlık zamanında reji denirmiş. Şimdi tekel diyorlar. Yalnız yaşıyorum. Nadiren görüştüğüm uzak akrabalarım dışında kimsem yok. Gençliğimden beri satranç meraklısıyım....