Kil - Tab - Let -

0

Benim Dengemi Bozmayınız

Oya, altı aylığına gitti demişlerdi senin için, oldu mu o kadar? Erken döndüm, hiç sorma… Çocuklar evden uzaklaşınca yirmi yıldır aralıksız gidip geldiğim işe bir ara verip güneye gideyim diye düşündüm. Altı aylık ücretsiz...

0

Dengenin Ucunu Nerede Kaçırıyoruz?

Denge; çok fazla çağrışımları olan bir sözcük, bir kavram.  Psikolojik, sosyal, toplumsal, ekonomik, siyasal hemen her zeminde karşımıza çıkıyor. İş ya da özel yaşamımızdaki tavır tutum ve davranışlarımızda, çevremizle olan ilişkilerimizde iletişimlerimizde, lâfımızda, sözümüzde,...

0

Ev

Perdelere gizlenmiş kahkahalar, yastıklara gömülmüş hıçkırıklar, Yemek masasındaki neşe, bir tanıdığın beklenmeyen gelişi, Kapının açılmasıyla birlikte merdivenlerdeki ayak sesleri, bir sevinç, Mutfakta kaynayan suyun, çay bardağındaki kaşığın sesi,  Ne oldu daldın yine diyen, annenin...

0

Hayalimdeki Ev

Bu mektubu okuyorsanız ben artık kara toprağın koynundayım demektir. Belki cehennemde. Ama olsun ben hayalimin evine doyamadıktan sonra cennet cehennem ne fayda etsin bana. Şu köyün iblisleri bana bu dünyada cehennemi yaşatmışlar gerisinin ne...

0

Düğün Evi

Düğün evinin bahçesinde kazanlar kurulup ateşler yanmaya başlamıştı. Mahallenin gençleri ve çocukları sabahtan beri koşuşturuyorlardı. Odacı İlyas; kahverengi takım elbisesini düzelterek ortalıkta dolaşıyor, fıldır fıldır dönen gözleriyle her şeyi kontrol ediyor, etrafa emirler yağdırıyordu....

0

İlk Ev

“Bir dakika durun lütfen. Durdurun makineyi…” “Beyefendi, bir şey mi oldu? Ne var?” “Bir dakika dinleyin lütfen… Bir dakika… Bak delikanlı… İlk görüşte aşktı bu… O gün, penceresinde güneşi gördüğüm an bayıldım bu eve....

0

Ev

Kuşlara bakıyorum. Her zamanki gibi süzülüyorlar yüksekte. Evim 15. katta. Salonun pencereleri çok eski. İçeri soğuk giriyor.  Saat: 18:36  yazıyorum. Kahvem soğudu yine. Yenisini demlemeye üşeniyorum. Günde yüz sayfa okumaya başladığımdan beri ruh halim...

0

Güneşli Hapishane

Günlerdir evin içinde bir o pencere, bir bu pencere dolaşıp duruyorum. Eskiden çiçeklerimi taşırdım, şimdi de ben güneşi kovalıyorum. Canım benim, ışıl ışıl, sıcacıksın. Belki de bu eve gelmeyi kabul etmemin tek nedeni sensin...

0

27 Senenin Sonunda

Evler birbirinin aynı. Zalim bir mimarın kana bulanmış eliyle çizilmiş ortak kader projeleri sanki. Yakılmış, yıkılmış, yağmalanmış hepsi. Baykuşlar tünemiş harabe duvar yükseltileri üstüne. Kimi yuvaların yangını üstünü kapatan kara rağmen küllenmemiş hâlâ acı...