Aramızda ona kısaca “pro” derdik. Profesyonel, çok uzundu çünkü. O kadar belirgin özellikleri vardı ki, alt alta sıralayabilirim. Orta boylu, yüzücü sanısı uyandıran geniş omuzlu, uzun bacaklı [leylek lakabını...

                                          Sayın  Vecdi Bilir Beyefendi,   Hakkımdaki talihsiz makaleyi, bunu nasıl bir halet-i ruhiye içinde yazdı acaba diye düşünerek, dehşet içinde okudum. Anlaşılan sizin soğuk-sıcak...

  Susturamadı kafasındaki huysuz ihtiyarın dırdırını. Tüm özel günlerde olduğu gibi aksiliği üstündeydi yine ihtiyarın. “Ömrünü verdin, gençliğini verdin, gücünü kuvvetini verdin, büyütüp boya başa çattırdın da ne...

  Kar yağıyor. Birazdan yine bu sokaktan geçecek. Ayağımdaki pijamayı çıkarmadan üzerime kalın bir hırka giyiyorum. Çoraplarım yatağın altında birbirinden uzakta dün akşam çıkardığım yerde bekliyor. Annem dokunmamış. Odama...

  “Merhaba! Kerim Abi nerde?” “Yok!” “Ne zaman gelir?” “Tayini çıktı!” “Tayini mi? Hay Allah! Nereye?” İki eli iki yana açık, nerden bileyim modunda, omuz silkip dudak büküyor konuşma özürlü suratsız! Tam bir kütüphaneci… Ah...

  Çatılardan sarkan buz sarkıtlarını gizlice uçlarından kopararak yerken mutlu olduğumuz o sarkıtlar gerçekten mutluluk verir mi, sonsuz mutluluğu? “ Yenge, merhaba, hasta mısın?” “ Kızınızı geri getirdiysen boşuna,...

  İş yerindekilerin son zamanlardaki tavırları neydi öyle? Koridorda yanlarından geçerken sesler kısılıyor, bakışlar benden kaçırılıyordu. En sonunda bir gün yüksek sesle “Soğuk nevale…” dediklerini duydum. Kime diyorlardı?...

  Şiddet her zaman bağırmaz. Bazı kez sessizlikte yaşar.   Soğuk Uzun yıllardır hükmediyorum bu şehirde. Başlangıçta yalnızca esintiydim. Sonra duvarlara işledim. Oradan taşa, betona. Ardından dile, bakışlara. İnsandaki...

Yaşlanmıştım. Bunu ilk fark ettiğimde yıldızlar hâlâ yanıyordu ama ışıkları eskisi gibi cesur değildi. Bir zamanlar içimde doğan her şey aceleciydi. Madde sabırsız, enerji taşkındı. Şimdi ise her şey daha ağır, daha temkinliydi....

  1888 yılının Mart ayının 10’unda New York’ta, duvarında “iyi ol ya da git” yazan bir bardaydı. Barmen James, elindeki bezle sildiği tezgâhı parlatırken, müşteriler yavaş hareketleri ve neredeyse sessiz yaptıkları...